Rob Scholten ‘leeft’ weer

Rob Scholten maakte vroeger beelden en schilderijen. Graag was hij kunstenaar geworden, het werd onderhoudsmonteur. Toen kwam het leven met zijn butsen en bulten. De drank werd zijn vriend, de creativiteit sloeg dood, de mens Rob Scholten verdween in een nevelige wolk. Na een GGZ-opname in Ermelo kwam ‘zorgboerderij’ Buiten-Land aan de Keienweg in beeld. In de werkplaats maakt hij nu gebruiksvoorwerpen en kunstwerken van restmateriaal. De drank is bedwongen, de creativiteit is terug, Rob Scholten ‘leeft’ weer.

 

Reepjes ruwe boomschors suggereren een driedimensionale rotspartij, de lucht is dreigend donkerblauw, op de voorgrond een zandstrand. Het schilderijtje verraadt dat de maker gevoel voor compositie heeft. Die maker is Rob Scholten. De reepjes boomschors vond hij op het zorgerf, het lijstje timmerde hij van een paar restplankjes. ‘Ik heb een rijke fantasie’, zegt hij. ‘Ik zie in elke rotte boomtak wel een verhaal. Dan denk ik, hier kan ik wel iets mee.’

Een Rob-project
Als een vogel die een nest bouwt, sleept hij de materialen die hij vindt op het zorgerf naar zijn eigen hoek in de werkplaats. Daar combineert hij zijn fantasie met zijn technische handigheid. Wat zijn ogen zien, maken zijn handen. Dan zijn een paar verrotte planken van een vervallen hek ineens omgetoverd tot een houder voor wc-rollen. Of een bochtige boomtak is gepromoveerd tot artistieke lamp. Mariëlle Koelewijn, activiteitencoach, heeft zo’n wc-rollenhouder op haar badkamer staan, een lamp heeft ze in bestelling. ‘Ik heb inderdaad een Rob-project in huis. Kwaliteiten die jarenlang verborgen bleven, komen nu weer naar boven. Geweldig toch?’

Vader weer terug
‘Mijn vader koos voor de drank om het leven het hoofd te bieden’, zegt zijn dochter Noortje. ‘Hij leefde echt op het randje, verspeelde al zijn krediet, vervreemdde van zijn kinderen en raakte in sociaal isolement. Jarenlang was ik mijn vader kwijt. Vermagerd en verwaarloosd werd hij meer dood dan levend opgenomen in Ermelo. Toen de behandeling daar tot een einde kwam, was de vraag: wat nu? Als hij weer alleen in zijn appartement zou belanden, zou de kans op een terugval groot zijn. We waren sceptisch toen het woord ‘zorgboerderij’ viel, maar het zorgerf redde zijn leven. Hij komt sinds april 2017 drie dagen op de Keienweg. Hij heeft hier helemaal zijn draai gevonden. Ze stampen er elk bezoek een bord eten in en er komen weer mooie dingen uit zijn handen. Hij belt me nu zelfs wel eens dat er op het zorgerf een lammetje geboren is, dan kletsen we even gezellig. Dat was jarenlang niet aan de orde. Ik heb mijn vader weer terug.’

 

Mooi mens
‘Wij bieden hem structuur, buitenlucht en waardering’, zegt Carola Overkamp, coördinator dagcentra op zorgerf Buiten-Land. ‘Hij heeft hier een plek waar hij zichzelf kan zijn, zonder druk van buitenaf. Onze focus ligt op het gezonde deel van de mens, de GGZ behandelt het zieke deel. Wij laten hem ervaren dat hij nog steeds creatief is, dat hij een mooi mens is. Dat geeft hem gevoel van eigenwaarde, waardoor hij ook meer weerstand heeft om van de drank af te blijven. En als we een terugval vermoeden, nemen we dat op met het netwerk om hem heen. Dat is keurig besproken, we doen niets achter iemands rug om. En ook met de andere – vaak mensen met dementie – bezoekers gaat het prima, hij kan er wel om lachen als iemand voor de zoveelste keer hetzelfde hoekje gaat vegen.’

 

Trots
‘Ik kan lekker mijn gang gaan, ik voel me vrij en geniet van de aanspraak die ik hier heb’, zegt Rob. ‘Als ik hier ben, komt mijn vroegere alcoholverslaving niet aan de orde. Zo zet ik het uit mijn hoofd. Op woensdag ga ik voor nazorg naar Ermelo, dan gaan de gesprekken juist wel weer over die alcohol. Nu al twee jaar. Daar ben ik wel een beetje klaar mee, ik wil dat afsluiten. Ik ga die woensdag liever ook naar het zorgerf. Ik was iedereen kwijtgeraakt, sprak mijn kinderen niet meer. Dankzij Ermelo en het zorgerf ben ik van een zombie weer veranderd in een gewoon mens. Het was hard knokken, maar het is me gelukt, ik ben best trots op mezelf.’

Voor alle kunstliefhebbers: hou de open dag op het zorgerf in de gaten. Kijk dan of er een schilderijtje met rotspartijen te koop is. Een échte Rob Scholten.

 

Ben Tekstschrijver
www.bentekstschrijver.nl